Verlangen naar God

In het geloofsleven zijn er momenten van intens verlangen naar God. Er is een honger die niet gestild kan worden. Met David zeggen we dan “Wat buigt u zich neer, mijn ziel, en bent u onrustig in mij?” Er is een onrust vanbinnen. Een stille maar duidelijke overtuiging dat de wereld geen vervulling kan en zal geven. Een zeker weten dat alleen God de leegte, de stilte en het verlangen kan vervullen.
Verder lezen Verlangen naar God

Gebed ten tijde van verzoekingen en verleidingen

Een Christen kent tijden van verzoeking en verleiding. Soms duren deze periodes kort, andere keren lang. Het kan een ware uitputtingsslag zijn om vast te houden aan God en Zijn Woord. We kunnen onszelf dingen opleggen die misschien niet zo bedoelt zijn. Zo denken veel Christenen dat als ze maar lang en intensief bidden en veel woorden gebruiken, dat de verleidingen dan vanzelf weggaan. Als we maar zo intensief mogelijk aan andere dingen denken en veel bidden, dan gaat het zelf over. We kunnen zo een zware last op onszelf leggen die niet vol te houden is. Zegt Jezus het Zelf niet in Mattheüs 6:7-8?

Verder lezen Gebed ten tijde van verzoekingen en verleidingen

I Asked the Lord That I Might Grow

Kort geleden kwam mij dit lied van John Newton ter hore. Het is een lied waarvan de tekst diep tot je moet doordringen. Ga je door een periode van moeite heen? Is het alsof God Zichzelf verborgen houdt voor je? Dat je niet die zoete omgang hebt met Hem? Dat het geloofsleven een woestenij is met slechts rotsen en een zinderende zon zonder verkoeling? Vraag je jezelf af wat er mis is met je geloof? Of je wel genoeg geloof hebt? Of de Heere wel naar je omziet? Ik hoop dat dit lied je mag bemoedigen om vol te houden, om door te gaan.
Verder lezen I Asked the Lord That I Might Grow

Wat voel je als je depressief bent?

Depressie en ik kennen elkaar sinds mijn zestiende. Als ik nu terugkijk waren het toen mildere klachten. Door de jaren heen zijn de klachten zwaarder en heftiger geworden. De depressieve periodes werden langer en dieper. Er tegen vechten put uit maar er aan toegeven wil je ook niet. Het is vaak een eenzame strijd. Mijn laatste depressieve periode startte begin 2021 toen ik nog samen met mijn vrouw en kinderen in Engeland woonde en studeerde. Af en toe had ik de moed om iets te schrijven. Het volgende stuk stamt ook uit die tijd. Op dinsdag 20 april 2021 schreef ik het volgende.
Verder lezen Wat voel je als je depressief bent?

Hoe mijn vierde burn-out uitliep op chronische PTSS

Het afgelopen halve jaar was zwaar. Opnieuw uitgevallen met depressie- en burn-outklachten. Opnieuw door een intens zwarte en zware tijd gaan. Opnieuw gefaald. Het is immers inmiddels de vierde keer dat dit gebeurd in de afgelopen acht jaar. De klachten worden heftiger, zwaarder en langduriger. Omdat dit niet de eerste en ook niet de tweede keer is heeft de huisarts gelijk een verwijzing naar de specialistische GGZ geregeld. Wachttijd? Ruim vierenveertig weken. Gelukkig voor mij kwam er na een paar maanden een plekje vrij en werd ik gebeld voor de intakefase. Die fase omvatte gesprekken met verschillende mensen met verschillende disciplines en het invullen van lange vragenlijsten.
Verder lezen Hoe mijn vierde burn-out uitliep op chronische PTSS

Ik voel me schuldig omdat ik ziek ben

Voor de kinderen is het vandaag de eerste schooldag na een lange en warme zomervakantie. We hadden niet de indruk dat ze erg zenuwachtig waren om naar hun nieuwe school en nieuwe klas te gaan. In tegendeel, ze hadden er juist zin in! Eenmaal thuis gekomen na het wegbrengen van de kinderen voel ik mezelf ineens zitten. Om me heen wordt het ‘normale’ leven wordt opgepakt. De vakanties zijn voorbij, de volwassenen zijn weer aan het werk en de kinderen naar school. En ik? Ik zit thuis, zonder werk en met het labeltje ‘Chronische PTSS’.
Verder lezen Ik voel me schuldig omdat ik ziek ben

Memento Mori

Ik heb sinds kort een munt in mijn broekzak. Het is geen euro, geen twintig cent, geen tien cent, het is zelfs helemaal geen geld, maar een token. Een visuele en fysieke reminder. Aan de ene kant van de munt staat ‘Memento Mori’ met daarbij de afbeelding van aan schedel. De andere kant van de munt bevat de tekst ‘You could leave life right now. Let that determine what you do and say and think.’ Samen met de afbeelding van een zandloper.

Verder lezen Memento Mori

Stel ik me aan?

Die vraag komt af en toe naar boven drijven, ‘Stel ik me niet gewoon vreselijk aan?’ Soms overvalt dat gevoel me ineens. Ik voel me dan schuldig als ik me een paar minuten, of wellicht een uur, of, heel zelden, een dag ‘goed’ voel. Die korte tijd dat ik dan denk dat ik de wereld aankan, dat niemand me wat kan maken en ik tomeloze energie heb. Heel stom, maar in die val trap ik geregeld. Want dan ga ik dingen doen, zoals fietsen, lopen, sporten, bezig met grotere projecten, op bezoek bij mensen.

Verder lezen Stel ik me aan?

Eclipse (Adrian Verbree)

Ik kreeg de tip om het boek met de titel ‘Eclipse’ van Adrian Verbree (bekend van zijn columns in o.a. de Visie van de EO) te kopen in verband met mijn situatie. De ondertitel van het boek is ‘Verslag van een burn-out’. Het was het eerste boek zijn dat ik zou lezen over burn-out. Waren er serieus andere mensen die soortgelijke dingen mee hebben gemaakt? Soms voelt het zo alleen, alsof je gek bent en de rest van de wereld normaal. Dat je ‘hoofd’ gewoon niet wil en als rubber voelt en je lichaam protesteert bij elke fysieke inspanning.

Verder lezen Eclipse (Adrian Verbree)